Verrassende Ideeën
Vanzelfsprekend Van der Valk

Johnny

Tv-presentator, acteur en ondernemer Johnny de Mol (36) is een familiedier bij uitstek. Zo vaak hij kan, keert hij op het 'oude nest' terug omdat hij de gezelligheid van thuis niet wil missen. De rijke maar eenzame single die hij in zijn nieuwste theatervoorstelling De Gelukkigste Dag speelt, lijkt dan ook in het niet op Johnny zelf, zo vertelt hij aan Esther Hammink, 4e generatie Van der Valk. 


Johnny en ik kennen elkaar uit de theaterwereld. Hij heeft meedere malen op de planken in Theaterhotel Almelo gestaan, waarvan ik directeur en programmeur ben. Behalve onze liefde voor het toneel hebben we ook andere raakvlakken, zoals het feit dat we allebei telgen van aan de weg timmerende families zijn. 

"Johnny groeide op temidden van podiumgrootheden als opa Willy Alberti en moeder Willeke Alberti"

Johnny groeide op temidden van podiumgrootheden als opa Willy Alberti (zanger en acteur), moeder Willeke Alberti (eveneens een icoon), vader John de mol (tv-producent), zijn tante Linda (tv-presentatrice, actrice en bladenmaakster) en stiefvader Søren Lerby (voetbalcoryfee). Behalve hun talenten overerfde hij van allemaal ook hun mentaliteit van aanpakken, doorzetten en presteren op de top van je kunnen. 

Zelf weet ik als kind uit de grote Van der Valk-familie ook wat het is om jezelf te moeten bewijzen tussen daadkrachtige (groot)ouders, ooms en tantes. Een prima aanleiding zodoende om Johnny in de aanloop naar zijn voorstelling in Theaterhotel Almelo uitgebreid aan de tand te voelen over zijn eigen carrière en zijn plekje binnen de Alberti/De Mol-dynastie.

Je bent tv-presentator, je speelt in films en staat in het theater: was het voor jou altijd vanzelfsprekend dat je je op al deze vakgebieden zou gaan bewijzen?
‘Daar ben ik nooit bewust mee bezig geweest, het is allemaal min of meer op mijn pad gekomen. Ik ben begonnen bij TMF, heb wat dramaproducties voor MTV gedaan, Veronica, SBS6 – er is elke keer een laagje bij gekomen, met misschien steeds een extra moeilijkheidsgraad.’

Wat voegt De Gelukkigste Dag daar voor jou aan toe?
‘Er zit niet een heel groot plan achter. Ik had simpelweg weer zin om op de planken te staan, liefst ook met een eigen stuk. Het is een welkom uitstapje. De afwisseling met het andere werk dat ik doe, is zo leuk. Niet dat het gemakkelijk is om te spelen hoor, het is een pittige klus.'

‘Gisteren is mijn familie naar de De Gelukkigste Dag komen kijken. Niet mijn moeder, die is al drie keer geweest, maar voor het eerst wel Linda en mijn vader. Die waren zó blij dat het een goed stuk was. Ze waren diep onder de indruk. Maar als dat niet zo was geweest, had ik dat ook te horen gekregen. Ik dank natuurlijk ook heel veel aan het feit dat ik voor deze productie een A-Team bij elkaar heb gekregen.'

Bedoeling is om meteen na de theatertour een film van De Gelukkigste Dag te maken. Eerst in een Nederlandstalige dan in een internationale versie met niemand minder dan Cate Blanchett. Hoe ver zijn die plannen?
‘Ver! Er zijn goede contacten met acteur en regisseur Steve Buscemi, die onder ander ook Interview van Theo van Gogh heeft verfilmd. Die zit met smart te wachten op die filmversie die we hierna gaan maken. Dus die film moet ook steengoed worden, en dan gaan we er mee naar Steve.'

De voorstelling gaat over een rijke single die zijn draai niet kan vinden. Dan vragen mensen zich natuurlijk af: zou het over Johnny zelf gaan? 

‘Een single die zijn draai niet kan vinden – ha, dat is zacht uitgedrukt. De hoofdpersoon in het verhaal wil een ultieme daad stellen op z’n verjaardagsfeestje ten overstaan van al zijn ‘vrienden’, maar er komt niemand opdagen. Nou ja, de serveerster [Johanna ter Steege, red.] is er wél en er komen een aantal figuren langs die niet zijn uitgenodigd en dan loopt het allemaal net even anders dan hij bedacht had. Een komedie met een zwart randje; het gaat er soms absurd aan toe. Maar het heeft absoluut niets met mijn eigen leven te maken. Dit personage staat zéér ver van mij af. Grootste compliment ook dat ik de afgelopen maanden heb gekregen, is dat mensen na twee minuten helemaal kwijt zijn dat Johnny de Mol daar op dat podium staat.'

"Voor ons geldt: wat je ook doet, doe het met de grootst mogelijke zorg en passie, of begin er anders niet aan."

Je komt net als ik uit een ondernemersfamilie die de lat voor zichzelf elke dag opnieuw hoog legt. Heb je die mentaliteit als kind al meegekregen?
Jazeker wel. Voor ons geldt: wat je ook doet, doe het met de grootst mogelijke zorg en passie, of begin er anders niet aan. We willen dus góed zijn, dat is voor iedereen in mijn familie een vanzelfsprekendheid. En we zijn bereid er hard voor te werken. Mijn vader is met niets begonnen, hij heeft het allemaal zelf eerlijk opgebouwd.'

We zijn dan ook niet zo vatbaar voor kritiek vanuit de buitenwereld. Als je alle reacties op nu.nl gaat lezen – tja, dat moet je gewoon niet doen. En wat recensenten allemaal over je schrijven: ach, het hoort erbij. Mijn opa Willy Alberti zei altijd: pas als ze niet meer over je schrijven, moet je je zorgen gaan maken. Ik heb die dikke huid altijd al wel gehad, ja. Meer nog dan Willeke of Linda, die zich nog wel eens iets kunnen aantrekken van wat er over ze wordt gezegd’.

Toch kan ik me voorstellen dat je het soms ook als druk ervaart om in de voetsporen van je familie te treden.
‘Ik vind die druk wel prettig. Dat je steeds nét even wat extra’s moet gegeven om je ten opzichte van anderen te bewijzen. Zenuwachtig word ik er niet van. Spanning is lékker.’

Maar ben je nooit zenuwachtig?
‘Ik noem het vlinders in mijn buik. Dat heb ik van mijn stiefvader [Søren Lerby, red] geleerd. Als je goed hebt getraind en je weet wat je kan: laat maar komen. Maar nooit zonder strijd.’

Alle mannen in jouw familie heten John de Mol. Wat zegt dat precies over jullie saamhorigheid?
Het is begonnen bij mijn opa’s opa. Het is traditie, heel ouderwets eigenlijk, en er wordt van mij niet verwacht dat ik ooit… Maar die gaat wel Johnny heten hoor, want als dat niet zo zou zijn dannuh… hahaha.’

December is een feestmaand. Welke familietradities houden jullie er nog meer op na?
Wij doen enórm aan Sinterklaas. Tot voor een paar jaar geleden ook met surprises en gedichten, nu voor een spelletjesavond met erwtensoep, roggebrood en pannenkoeken met spek. We zijn dan met een mannetje of veertien. Iedereen koopt drie cadeautjes van elk rond de 15 euro, bijvoorbeeld een moppenboekje of een scheurkalender. Om die prijzen wordt dan bloedfanatiek gedobbeld, alsof onze levens er vanaf hangen.’

En dan, de kerst?
‘Wat ik dit jaar met kerst doe, weet ik niet. Ik ben vrij tien dagen, dus misschien dat ik wel even naar de zon ga. Ik ben deze zomer vier dagen op Ibiza geweest, maar heb niet echt uitgerust daar. Maakt niet uit, wij spreken als familie ook rustig op 20 december af om kerst te vieren. Wij willen elkaar hoe dan ook veel zien, we zijn hecht. Minimaal één keer in de twee weken samen eten en als het kan vaker. Dat is je veilige dingetje.’

Heel herkenbaar, zo gaat het met mijn eigen familie ook, zeg ik tegen Johnny. Wij vieren in huiselijke kring ook nooit kerst, om de eenvoudige reden dat we er dan meer dan ooit voor onze gasten willen zijn. Maar ook in onze familie betekent uitstel absoluut geen afstel. Hoe druk we ieder voor zich allemaal ook blijven, voor elkaar máák je tijd - dat samenzijn is zo belangrijk.

Wil jij de kerst samen met je familie bij Van der Valk doorbrengen? Reserveer nu bij een van de hotels.